دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه فردوسی مشهد :: Ferdowsi University of Mashhad

مثال


    12   >

پایان نامه های راهنمایی شده توسط مشهدی، علی
تعداد نتایج به دست آمده: 11 مورد

>> روان شناسی
شماره بازیابی: 555
نام نویسنده: سيدالحسيني طبسي، بي‌بي زينب
مقطع تحصیلی:  کارشناسی ارشد
سال انتشار: 1391
تعداد صفحات: 115
چکیده: 

اين پژوهش به منظور بررسي اثر‌بخشي روان‌درمانگري بين‌فردي گروهي (IPT-AG) بر كاهش نشانه‌هاي افسردگي و افزايش كيفيت زندگي و مهارت هاي اجتماعي دانش‌آموزان دختر انجام شد. این پژوهش از نوع پژوهش هاي آزمايشي با گروه كنترل نما و با طرح اندازه گيري مكرر بود. تعداد 400 نفر بعنوان نمونه با استفاده از نمونه‌گيري خوشه‌اي، انتخاب شدند و پرسش‌نامه افسردگي كودك و نوجوان كواكس جهت غربالگري به آنان ارائه شد.  كساني كه در پرسش‌نامه افسردگي نمره بالاتري از خط برش (19و بالاتر) كسب نمودند مشخص و از ميان اين افراد، 30 دانش‌آموز بطور تصادفي انتخاب شدندو با استفاده از شيوه گمارش تصادفي در گروه مداخله و گروه كنترل(كنترل نما) قرار گرفتند. بعد از تشكيل گروه به دليل غيبت آزمودني‌ها، تعداد اعضا گروه آزمايش به 11 آزمودني رسيد و تعداد كل نمونه در پس‌آزمون 26 نفر شد. در مرحله پيش آزمون، هر دو گروه پرسش‌نامه‌هاي افسردگي، مهارت‌هاي اجتماعي و كيفيت زندگي را تكميل كردند. سپس در گروه مداخله، روش روان‌درمانگري بين‌فردي گروهي در 12 جلسه اجرا شد. در پايان هر دو گروه پرسش‌نامه‌هاي مذكور را تكميل كردند.همچنين دو ماه پس از پايان جلسات  جهت پيگيري ميزان ماندگاري نتايج درمان  از دو گروه آزمايش  و كنترل  خواسته شد به پرسشنامه هاي  پژوهش دوباره پاسخ دهند. نتايج نشان داد كه روان‌درمانگري بين‌فردي گروهي توانست كاهشي معنادار در نشانه‌هاي افسردگي(001/0› p) و افزايش معنادار در كيفيت زندگي(001/0› p) و مهارت‌هاي اجتماعي(001/0› p) نوجوانان به وجود آورد. همچنين روان‌درمانگري بين فردي باعث افزايش معنادار در خرده مقياس‌ها مهارت‌هاي اجتماعي در سطح بيانگري هيجاني(00/0P<)، حساسيت هيجاني(037/0P<)، كنترل هيجاني (038/0P<) و كنترل اجتماعي(02/0P<) آزمودني‌هاي و خرده مقياس‌هاي كيفيت زندگي در سطح سلامت جسماني(00/0P<)، سلامت رواني(007/0P<)، روابط اجتماعي(019/0p<) آزمودني هاي گروه آزمايش نسبت به گروه كنترل‌نما شده است.

اين پژوهش نشان داد كه روان‌درمانگري بين‌فردي گروهي به عنوان يك يار روش هاي درماني مبتني بر شواهد  مي تواند در درمان نشانه هاي افسردگي نوجوانان استفاده شود. همچنين اين روش درماني باعث افزايش معنادار سطح كيفيت زندگي و مهارت‌هاي اجتماعي نوجوانان مي‌شود.

فهرست مندرجات

منابع و ماخذ

نتیجه گیری

پرسشنامه

 


استاد راهنمای اول: مشهدی، علی
استاد مشاور اول: امين يزدي، سيد امير
کلید واژه ها:  روان‌درمانگري بين‌فردي گروهي ، نشانه‌هاي افسردگي ، مهارت اجتماعي ، كيفيت زندگي.


>> روان شناسی
شماره بازیابی: 740
نام نویسنده: غیورکاظمی، فاطمه
مقطع تحصیلی:  کارشناسی ارشد
سال انتشار: 1394
تعداد صفحات: 160
چکیده: 

اختلال اضطراب اجتماعی، شایعترین نوع اختلالات اضطرابی است که به عملکرد و روابط اجتماعی فرد آسیب می رساند.  هریک از درمانهای روانشناختی، بر درمان جنبه ای از عوامل زیربنایی آسیب دیده در این اختلال تمرکز کرده است.  اخیرا درمانهای جدیدتر مانند فراشناخت و نوروفیدبک مدنظر قرار گرفته اند.  هدف این پژوهش مقایسه اثربخشی درمان فراشناخت با نوروفیدبک بر باورهای فراشناختی، نظم جویی هیجان و علائم اختلال اضطراب اجتماعی و از نوع مطالعه تک آزمودنی و نمونه گیری داوطلبانه است.  5 دانشجوی دانشگاه فردوسی و دانشگاه فرهنگیان با تشخیص اختلال اضطراب اجتماعی، براساس شدت اختلال (خفیف تر یا شدید) همتا شده، بصورت تصادفی در دو گروه (فراشناخت و نوروفیدبک) جای گرفتند.  از مصاحبه بالینی DSM-IV-TR، پرسشنامه هراس اجتماعی کانور، پرسشنامه اضطراب اجتماعی واتسون و فرند، پرسشنامه باورهای فراشناختی و پرسشنامه نظم جویی هیجان استفاده شد.  درمان فردی فراشناخت در 8 جلسه هفتگی و نوروفیدبک 16جلسه، سه بار در هفته اجرا شد.  پرسشنامه ها در خط پایه، انتهای درمان و پیگیری 45 روزه تکمیل شدند، بعلاوه پرسشنامه کانور دوبار در میانه درمان (یک سوم و دو سوم مدت دوره درمان) نیز تکمیل گردید.  برای تحلیل داده ها از درصد بهبودی استفاده گردید.  یافته ها نشان دهنده اثربخشی هردو درمان در نشانه های اضطرابی آزمودنیها، با دامنه درصدهای بهبودی متفاوت در هر فرد است ولی میانگین درصدهای بهبودی آزمودنیها برای هردو درمان، تفاوت چشمگیری ندارد. البته بیشترین بهبودی در باورهای فراشناختی در آزمودنیهای گروه فراشناخت ایجاد شده است.  نظم جویی هیجان در آزمودنیها دارای نوسان بوده و بنابراین به نظر می رسد هردو درمان بصورت معنادار اثربخش نبوده اند.  بهبودی همه آزمودنیها در دوره پیگیری ادامه یافته است.  بطورکلی درمان فراشناخت و نوروفیدبک بطور اثربخشی توانستند اختلال اضطراب اجتماعی را بهبود بخشند اما اثربخشی بیشتر درمان فراشناخت برای کاهش علائم اضطراب اجتماعی خفیف و نوروفیدبک برای اختلال اضطراب اجتماعی شدیدتر مشاهده شد.

فهرست مندرجات

نتیجه گیری

فهرست منابع و مآخذ

پرسشنامه

 

 

 


استاد راهنمای اول: مشهدی، علی
استاد مشاور اول: غنایی چمن آبادی، علی
کلید واژه ها:  اضطراب اجتماعی ، اضطراب ، فراشناخت درمانی ، نوروفیدبک


>> روان شناسی
شماره بازیابی: 742
نام نویسنده: میررجائی، آتنا السادات
مقطع تحصیلی:  کارشناسی ارشد
سال انتشار: 1394
تعداد صفحات: 74
چکیده: 

تنیدگی بخش جدایی‌ناپذیر زندگی آدمی است و شاید عمومی‌ترین مسئله زندگی یک انسان باشد. پرستاری به عنوان شغلی پر تنیدگی شناخته شده است، تنیدگی‌های شغلی موجود در این حرفه می‌تواند به بروز بیماری‌ها و اختلالاتی منجر شود که سلامتی پرستاران را بطور جدی به مخاطره می‌اندازد. برای مدیریت عوامل مرتبط با تنیدگی در پرستاران، راهکارهایی مورد نیاز می‌باشد. این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی کاهش تنیدگی مبتنی بر ذهن آگاهی بر تنیدگی ادراک شده، تاب‌آوری و کیفیت زندگی پرستاران به انجام رسید. روش: تعداد 22 نفر پرستار از میان پرستاران شاغل در بیمارستان امید شهر مشهد انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه 11 نفره مداخله و کنترل گمارش شدند. آزمودنی‌ها در دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون با مقیاس تنیدگی ادراک شده کوهن (PSS)، مقیاس تاب‌آوری کانر و دیویدسون (CD_RSC) و فرم کوتاه پرسشنامه کیفیت زندگی (SF_36) مورد سنجش قرار گرفتند. گروه آزمایش 8 جلسه 2 ساعته (یک روز در هفته) مداخله کاهش تنیدگی مبتنی بر ذهن آگاهی را دریافت کردند و گروه کنترل در فهرست انتظار قرار داشتند. داده‌ها با استفاده از نسخه 19 نرم افزار SPSS و با روش تحلیل کوواریانس تک متغیری و تحلیل کوواریانس چند متغیری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها: گروه مداخله نسبت به گروه کنترل در میزان مولفه سلامت روان کیفیت زندگی افزایش معنادار نشان داد. اما در کاهش تنیدگی ادراک شده و افزایش تاب‌آوری تفاوت معناداری بین دو گروه آزمایش و کنترل مشاهده نشد. نتیجه‌گیری: کاهش تنیدگی مبتنی بر ذهن آگاهی می‌تواند در بهبود مولفه سلامت روان کیفیت زندگی در پرستاران موثر باشد.

فهرست مندرجات

نتیجه گیری

فهرست منابع و مآخذ

پرسشنامه

 

َ

 


استاد راهنمای اول: مشهدی، علی
استاد مشاور اول: سپهری شاملو، زهره
کلید واژه ها:  کاهشَ تنیدگی مبتنی بر ذهن آگاهی ، تنیدگی ادراک شده ،  تاب‌آوری ،  کیفیت زندگی ، پرستاران


>> روان شناسی
شماره بازیابی: 770
نام نویسنده: میانجی، نیوشا
مقطع تحصیلی:  کارشناسی
سال انتشار: 1394
تعداد صفحات: 97
چکیده: 

پژوهش حاضر به منظور بررسی اثربخشی گروه درمانی شناختی- رفتاری بر افزایش شادکامی و کیفیت زندگی زنان متاهل با سبک دلبستگی نا ایمن انجام شد..با توجه به تاثیرات سبک دلبستگی نا ایمن بر جنبه های مختلف سلامت روانی افراد، بررسی عوامل و مداخلات تاثیر گذار بر بهبود وضعیت روانشناختی افراد با سبک دلبستگی نا ایمن، از اهمیت بسزای        برخوردار است.  برای این منظور، از جامعه ی زنان متاهلی که به علت مشکلات ارتباطی به مراکز مشاوره شهر مشهد مراجعه کرده بودند و سبک دلبستگی شان نا ایمن بود، نمونه ای به حجم 30 نفر انتخاب شده و در دو گروه گواه و آزمایش قرار گرفتند. اعضای گروه آزمایش 8 جلسه گروه درمانی شناختی- رفتاری را دریافت کردند، اما برای اعضای گروه گواه مداخله خاصی ارائه نشد. برای سنجش میزان شادکامی و کیفیت زندگی آزمودنی ها در مرحله ی پیش آزمون و پس آزمون از پرسشنامه های شادکامی آکسفورد و میفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی استفاده گردید و اطلاعات حاصل از این پرسشنامه ها با استفاده از روش های آمار توصیفی و استنباطی تجزیه و تحلیل شد. نتایج حاکی از این بود که شرکت در جلسات گروه درمانی شناختی- رفتاری باعث افزایش شادکامی و کیفیت زندگی زنان متاهل با سبک دلبستگی نا ایمن می گردد

فهرست مندرجات

نتیجه گیری

فهرست منابع و مآخذ

پرسشنامه

 


استاد راهنمای اول: مشهدی، علی
استاد مشاور اول: قنبری هاشم آبادی، بهرامعلی


>> روان شناسی
شماره بازیابی: 829
نام نویسنده:  سلیمانی، فاطمه
مقطع تحصیلی:  کارشناسی ارشد
سال انتشار: 1395
تعداد صفحات: 78
چکیده: 

هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی درمان پذیرش و تعهد به شیوه گروهی بر افزایش پذیرش، ارزش، خود دلسوزی و کاهش فرسودگی شغلی در کارآموزان  رواندرمانی بود. روش پژوهش از نوع شبه آزمایشی بود که در آن از طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل استفاده شد. جامعه آماری پژوهش شامل کارآموزان رواندرمانی کلینیک مشاوره دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه فردوسی مشهد در سال 1394 بود  که به‌ صورت نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. شرکت کنندگان به شیوه تصادفی در دو گروه آزمایشی (10 نفر) و گروه کنترل (10 نفر) جایگزین شدند. گروه آزمایش در هشت جلسه درمان پذیرش و تعهد را به شیوه‌ی گروهی دریافت کردند. ابزارهای پژوهش، پرسشنامه پذیرش، مقیاس زندگی متعهد، مقیاس خود دلسوزی و پرسشنامه فرسودگی شغلی بود که در پیش آزمون و پس آزمون بر روی هر دو گروه اجرا شد. سپس داده‌های به ‌دست‌آمده از طریق آزمون تحلیل  کوواریانس تک‌ متغری (ANCOVA) و چند متغیری (MANCOVA) تحلیل شد. تحلیل آماری نشان داد که ارزش و خود دلسوزی در گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل به ‌طور معنادار افزایش یافت. در متغیر فرسودگی شغلی، خرده مقیاس کفایت شخصی در گروه آزمایش کاهش معناداری در مقایسه با کنترل داشت، ولی در دو متغیر دیگر (خستگی هیجانی و شخصیت زدایی) تفاوت معناداری دیده نشد. در متغیر پذیرش بین دو گروه کنترل و آزمایش تفاوت معناداری دیده نشد. نتیجه پژوهش نشان داد که مداخله‌ی درمان پذیرش و تعهد به شیوه گروهی می‌تواند برای کارآموزان رواندرمانی  به‌طور اثربخش به کار گرفته شود.

 فهرست مندرجات

نتیجه گیری

فهرست منابع و مآخذ

پرسشنامه

 


استاد راهنمای اول: مشهدی، علی
استاد مشاور اول: اصغری ابراهیم آباد، محمدجواد
کلید واژه ها:  درمان تعهد و پذیرش، ، پذیرش ، ارزش ،  خود دلسوزی ، فرسودگی شغلی ،  کارآموزان ، رواندرمانی


>> روان شناسی
شماره بازیابی: 834
نام نویسنده: سمرقندی، آزاده
مقطع تحصیلی:  کارشناسی ارشد
سال انتشار: 1395
تعداد صفحات: 93
چکیده: 

هدف: اختلال نافرمانی مقابله ای(ODD)، از علل رایج ارجاع نوجوانان به کلینیک های روان شناسی و مشاوره است.در سال های اخیر درمان مبتنی بر ذهن آگاهی از جمله روش هایی بوده که جهت درمان این اختلال، مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته است. پژوهش حاضر در دو مطالعه جداگانه صورت گرفتکه مطالعه اول با هدف تعیین رابطه بین خصیصه ذهن آگاهی با مشکلات برونی سازی در بین نوجوانان دختر و مطالعه دوم به منظور بررسی اثر بخشی درمان مبتنی بر ذهن آگاهی بر کاهش مشکلات برونی سازی شده، افزایش ذهن آگاهی و بهبود نظم جویی هیجان در دختران نوجوان دارای نشانگان اختلال نافرمانی مقابله ای صورت گرفت. روش: در مطالعه اول که از نوع همبستگی بود، نمونه مورد نظر را تعداد 250 نفر از دانش آموزان دختر دوره اول متوسطه تشکیل دادند. در این مطالعه جهت سنجش مشکلات برونی سازی شدهاز فرم خود گزارش دهی آخنباخ (YSR) و به منظور اندازه گیری خصیصه آگاهی پرسشنامه ذهن آگاهی براون و رایان استفاده گردید. مطالعه دوم یک پژوهش شبه آزمایشی بود که با گروه کنترل و آزمایش به صورت پیش آزمون-پس آزمون همراه با پیگیری اجرا شد. نمونه هدف را در مطالعه دوم 22نفر از دانش آموزان دختر دوره اول متوسطه که دارای نشانگان اختلال نافرمانی مقابله  ای بودند، تشکیل دادند. ابزار مورد استفاده پرسشنامه ذهن آگاهی براون و رایان و فرم خود گزارش دهی آخنباخ (YSR) و پرسشنامه راهبردی های فرآیندی نظم جویی هیچان بودند. گروه آزمایش هشت جلسه 90دقیقه ای درمان مبتنی بر ذهن آگاهی را دریافت کردند و گروه کنترل در لیست انتظار قرار داشتند. به منظور تحلیل دتده های پزوهش در مطالعه اول از روش آماری ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون و در مطالعه دوم ازمون تحلیل کوواریانس چند متغیری مشخص گردید که نمره مشکلات برونی سازی شده بود. در مطاله دوم نیزبر اساس نتایج تحلیل کوواریانس چند متغیری مشخص گردیدکه نمره مشکلات برونی سازی شده در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل کاهش معنا داری داشته، همچنین نمرات ذهن آگاهی و متغیری مشخص گردید که نمره مشکلات برونی سازی شده در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترلافزایش معناداری نشان داد. نتیجه گیری: نتایج این پژوهش نشان داد که ذهن آگاهی با نشانه های اختلال های برونی سازی رابطه معکوس دارد و قادر است نشانه های مربوط به اختلال های برونی  سازی را پیش بینی کند و همچنین درمان مبتنی بر ذهن آگاهی موجب کاهش مشکلات برونی سازی شده، افزایش ذهن آگاهی و بهبود راهبرد های نظم جویی هیجان در نوجوانان دختردارای نشانه های نافرمانی مقابله ای می گردد.

فهرست مندرجات

نتیجه گیری

فهرست منابع و مآخذ

پرسشنامه


استاد راهنمای اول: مشهدی، علی
استاد مشاور اول: سپهري شاملو، زهره
کلید واژه ها:  نافرمانی مقابله ای ، مشکلات برونی سازی شده ، راهبرد های نظم جویی هیجان ، درمان مبتنی بر ذهن آگاهی


>> روان شناسی
شماره بازیابی: 849
نام نویسنده: امیرزاده گرو، فرشته
مقطع تحصیلی:  کارشناسی ارشد
سال انتشار: 1395
تعداد صفحات: 121
چکیده: 

هدف پژوهش حاضر بررسی شیوع و ویژگی های روان شناختی، سازگاری اجتماعی وکنش های اجرایی بزرگسالان با نشانگان کندی زمان شناختی(SCT) بود. روش پژوهش توصیفی- پیمایشی(زمینه یابی) و همبستگی بوده و جامعه آماری را کلیه بزرگسالان زن و مرد شهرستان مشهد بین سنین 18 تا 59 سال تشکیل داده و نمونه ای شامل 879 نفر(445 زن و 434 مرد) با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای طبقه ای تصادفی انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه مقیاس درجه بندی ADHD بزرگسالان بارکلی(BAARS مقیاس نارسایی در کنش وری اجرایی بارکلی- نسخه بزرگسال(BDEFS)، پرسشنامه سازگاری اجتماعی پی کل و ویسمن 1999SAS)) و مقیاس کوتاه افسردگی_اضطراب تنیدگی (DASS-21) جمع آوری شد و با استفاده از شاخص‌های آمار توصیفی (فراواني، درصد، میانگین و انحراف معیار) و آمار استنباطی(آزمون خی­دو، آزمون تحلیل واریانس چندمتغیری) مورد بررسی قرارگرفت. نتایج نشان داد که 4 درصد داراي نشانگانSCT بودند. همچنین با اینکه جنسیت اثر معناداری در میزان ابتلا به نشانگان SCT نداشت، اما تحصیلات و گروه های سنی اثری معناداری داشتند. بررسی اضطراب، افسردگی و تنیدگی نشان داد که گروه ترکیبی ADHD+SCT بیشترین نمرات را داشته و مقایسه بین آزمودنی‌ها در چهار گروه SCT، ADHD، SCT & ADHD و بهنجار نشان داد که در میانگین نمرات اضطراب، افسردگی و تنیدگی تفاوت معناداری وجود داشت. بررسی سازگاری اجتماعی نشان داد که SCT در حوزه کاری، اوقات فراغت، نقش والدی و عضو واحده خانواده بیشترین میانگین نمرات را نسبت به سه گروه دیگر به خود اختصاص داده است و نتایج مقایسه بین آزمودنی‌های چهار گروه نشان داد که در میانگین نمرات حوزه کاری، اوقات فراغت، روابط با خانواده گسترده، نقش های والدی، عضو واحد خانواده و نقش های همسری تفاوت معناداری وجود دارد. بررسی کنش های اجرایی نیز نشان داد که گروه ترکیبی ADHD+SCT بیشترین میزان نارسایی را در کنش های اجرایی دارد و نتیجه مقایسه این چهار گروه نیز نشان داد که در میانگین نمرات مدیریت زمان، سازماندهی، بازداری، خودانگیزشی، نظم جویی هیجانی تفاوت معناداری وجود داشت. بنابراین می­توان نتیجه گرفت که شیوع نشانگان کندی زمان شناختی در میان بزرگسالان همانند ADHD در حد قابل ملاحظه‌ای است و با توجه به پیامدهای وسیعی که در حوزه های مختلف زندگی این افراد ایجاد می­کند، اهمیت ضرورت پیشگیری و اعمال برنامه‌های درمانی را برای این اختلال یادآوری می‌کند.


استاد راهنمای اول: مشهدی، علی
کلید واژه ها:  کندی زمان شناختی ، شیوع، ویژگی های روان شناختی ، سازگاری اجتماعی ، کنش های اجرایی


>> روان شناسی
شماره بازیابی: 865
نام نویسنده: مرواریدی، مریم
مقطع تحصیلی:  کارشناسی ارشد
سال انتشار: 95
تعداد صفحات: 98
چکیده: 

اختلال اضطراب اجتماعی، شایع‌ترین اختلال اضطرابی است که به عملکرد و روابط اجتماعی فرد آسیب می‌رساند. هر یک از درمان‌های روانشناختی، بر درمان جنبه‌ای از عوامل زیربنایی آسیب دیده در این اختلال تمرکز کرده‌اند. در درمان‌های جدید، به هیجان و کارکردهای مختلف آن می‌پردازند. هدف این پژوهش بررسی اثر بخشی گروه درمانی مبتنی برطرحواره درمانی هیجانی بر کاهش حساسیت اضطرابی و افزایش نظم جویی هیجانی زنان مبتلا به اضطراب اجتماعی مي‌باشد. پژوهش از نوع شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون همراه با گروه کنترل است. جامعه مورد مطالعه در این پژوهش شامل همه زنان 18تا 35 ساله مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی بود که به کلینیک‌های روانشناختی شهر مشهد مراجعه کردند. تعداد 24 نفر انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. در این پژوهش از مصاحبه بالینی  ساختار یافتهDSM-IV  (SCID)، پرسشنامه نظم جویی هیجانی گراس و جان، پرسشنامه حساسیت اضطرابی فلوید، گالفید و مارکز، پرسشنامه افکار اضطرابی ولز و مقیاس طرحواره‌های هیجانی لیهی استفاده شده است. طرحواره درمانی هیجانی گروهی در 10 جلسه، یک بار در هفته اجرا شد. تکمیل پرسشنامه‌ها و مصاحبه بالینی در خط پایه و انتهای درمان انجام شد. یافته‌های پژوهش نشان داد که طرحواره درمانی هیجانی گروهی موجب کاهش حساسیت اضطرابی، افزایش نظم جویی هیجانی در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل مي‌شود. همچنین موجب افزایش طرحواره‌های هیجانی مثبت و کاهش طرحواره‌های هیجانی منفی در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل مي‌شود. با توجه به نتایج به دست آمده مي‌توان گفت که طرحواره درمانی هیجانی گروهی برای بهبود نشانگان اضطراب اجتماعی، اثربخش است.

فهرست مندرجات

منابع

 


استاد راهنمای اول: مشهدی، علی
استاد مشاور اول: سپهري شاملو، زهره
کلید واژه ها:  طرحواره درمانی هیجانی ، اختلال اضطراب اجتماعی ، حساسیت اضطرابی و نظم جویی هیجانی


>> روان شناسی
شماره بازیابی: 871
نام نویسنده: قاضی زاده، سپیده
مقطع تحصیلی:  کارشناسی ارشد
سال انتشار: 95
تعداد صفحات: 157
چکیده: 

هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی درمان شناختی رفتاری متمرکز بر تروما بر راهبردهای نظم جویی شناختی هیجان و بهبود نشانگان اختلال تنیدگی پس از سانحه در کودکان مبتلا به سوء استفاده جنسی بود. این پژوهش شبه آزمایشی از نوع مورد منفرد  A-B-Aبا طرح خط پایه چندگانه و با پیگیری یک، دو و سه ماهه بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل کلیه کودکان مبتلا به سوء استفاده جنسی 9 تا 12 سال مشهد بود که به مراکز معاینات بالینی پزشکی قانونی در سال 1394 مراجعه کردند و به صورت نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. در مرحله غربالگری 7 نفر مراجعه کردند و در نهایت 3 نفر در درمان شرکت کردند. شرکت‌کنندگان پژوهش در موقعیت‌های خط پایه، جلسات 4-8-12-16 مداخله و یک، دو و سه ماه بعد از مداخله به پرسشنامه نظم جویی شناختی هیجان-فرم کودک، پرسشنامه نشانگان تنیدگی پس از سانحه، مقیاس گزارش والدین از نشانگان تنیدگی پس از سانحه کودکان، پاسخ دادند. درمان به صورت انفرادی در 16 جلسه اجرا شد. تحلیل داده‌ها با استفاده از روش تحلیل دیداری نمودار، درصد بهبودی، اندازه اثر و درصد داده‌های غیرهمپوش (PND) انجام شد.  نتایج نشان داد درمان شناختي رفتاري متمرکز بر تروما بطور معناداري منجر به بهبودی و کاهش شدت نشانگان اختلال تنیدگی پس از سانحه و همچنین بهبودی راهبردهای سازگارانه و ناسازگارانه نظم جویی شناختی هیجان مراجعین، هم در پایان درمان و هم در پیگیری یک، دو و سه ماهه شده است. بنابراین می‌توان بیان کرد که این درمان در بهبود نشانگان اختلال تنیدگی پس از سانحه و بهبود راهبردهای سازگارانه و ناسازگار نظم جویی شناختی هیجان در کودکان مبتلا به سوء استفاده جنسی مؤثر است و لازم است تا درمان این کودکان آسیب پذیر مورد توجه متخصصان بالینی قرار گیرد.

فهرست مندرجات

منابع و مآخذ


استاد راهنمای اول: مشهدی، علی
استاد مشاور اول: طبیبی، زهرا
کلید واژه ها:  درمان شناختی رفتاری متمرکز بر تروم ، نظم جویی شناختی هیجان ، تنیدگی پس از سانحه ، سوء استفاده جنسی کودک


>> روان شناسی
شماره بازیابی: 875
نام نویسنده: امام زمانی، زهرا
مقطع تحصیلی:  کارشناسی ارشد
سال انتشار: 95
تعداد صفحات: 121
چکیده: 

هدف پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی طرحواره‌درمانی هیجانی گروهی بر کاهش عدم‌تحمل‌بلاتکلیفی، اضطراب و نگرانی زنان مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر بود. این پژوهش شبه آزمایشی از نوع پیش‌آزمون-‌پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری، همه‌ی زنان 20 تا 35 ساله مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر بودند که به کلینیک های روان‌شناختی شهر مشهد مراجعه کردند. روش نمونه‌گیری، نمونه‌گیری در دسترس و به صورت هدفمند بود. از میان افرادی که مراجعه کردند، 24 نفر بر اساس مصاحبه بالینی ساختار‌یافته برای DSM-IV (SCID) و معیارهای ورود انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. در این پژوهش از مقیاس طرحواره‌های هیجانی لیهی، مقیاس عدم‌تحمل‌بلاتکلیفی، پرسشنامه اضطراب بک و پرسشنامه نگرانی ایالت پنسیلوانیا استفاده شد. اعضای گروه آزمایش، در طی 10 جلسه، طرحواره‌درمانی هیجانی گروهی را دریافت کرده و اعضای گروه کنترل در لیست انتظار قرار گرفتند. پیش از شروع درمان (مرحله پیش‌آزمون) و در انتهای درمان (مرحله پس‌آزمون) اعضای دو گروه به پرسشنامه‌ها پاسخ دادند. برای تحلیل داده‌ها از کوواریانس و آزمون t دو گروه مستقل، استفاده شد. نتایج نشان داد که طرحواره‌درمانی هیجانی گروهی باعث کاهش معنادار در نمرات نگرانی، اضطراب و عدم‌تحمل‌بلاتکلیفی در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شد. همچنین این درمان باعث افزایش معنادار کاربرد همه طرحواره‌های هیجانی سازگار و کاهش معنادار کاربرد طرحواره‌های هیجانی ناسازگار احساس گناه، ساده‌انگاری، خردگرایی، دوام، سرزنش و نشخوار فکری در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شد. بر اساس نتایج پژوهش حاضر می توان طرحواره درمانی هیجانی گروهی را به عنوان درمانی اثربخش برای اختلال اضطراب فراگیر، در نظر گرفت.

فهرست مندرجات

منابع و ماخذ


استاد راهنمای اول: مشهدی، علی
استاد مشاور اول: سپهري شاملو، زهره
کلید واژه ها:  اختلال اضطراب فراگیر ،  نگرانی، عدم تحمل بلاتکلیفی ، اضطراب، طرحواره های هیجانی

    12   >


فهرست پايان نامه ها


منوي كاربر


پيوند هاي مفيد


لينك هاي مفيد


صفحه اصلی | تماس با ما | نقشه سایت 
©2008 Ferdowsi University Of Mashhad.