این پژوهش یک پژوهش همه‌گیرشناسی در مورد مشکلات بهداشت روانی(مشکلات هیجانی، رفتاری و اجتماعی) کودکان دبستانی شهر مشهد است که هدف عمده‌ی آن تعیین میزان شیوع این در کودکان دبستانی  و ارائه نیمرخی از این مشکلات است.

جامعه آماری در این پژوهش، تمامی دانش‌آموزان دبستانی شهر مشهد هستند که در سال تحصیلی 90-89 در مدارس دولتی مشغول به تحصیل بودند. با استفاده از روش نمونه‌گیری طبقه‌ای غیر نسبی  تعداد 500 دانش آموز دختر و پسر از چهار ناحیه شهر مشهد انتخاب شدند و بوسیله فرم گزارش معلم (TRF) از مجموعه‌ی نظام سنجش آخنباخ مورد ارزیابی قرار گرفتند. برای بررسی و تحلیل نتایج پژوهش از شیوه‌های آمار توصیفی استفاده شد. بر اساس داده‌های بدست آمده 15 درصد از دانش‌آموزان دارای مشکلات بالینی، 5 درصد دارای مشکلات مرزی و 80 درصد بهنجار بودند. همچنین با استفاده از آزمون آماری تحلیل واریانس تک عاملی ANOVA مشخص شد که میزان مشکلات مربوط به بهداشت روانی در پایه‌های مختلف دارای تفاوت معناداری می‌باشد. برای تعیین اینکه تفاوت بین کدام گروه‌ها معنادار است، از آزمون تعقیبی LSD استفاده گردید که نشان داد  پایه‌های مختلف دبستان از نظر میزان شیوع مشکلات بهداشت روانی دارای تفاوت معناداری با یکدیگر هستند. نیمرخ ترسیم شده در این پژوهش یک سیر صعودی در مجموع مشکلات بهداشت روانی را از پایه اول ابتدایی به پایه دوم بتصویر می‌کشد، سپس در پایه سوم نزول چشمگیری پیدا می‌کند و دوباره سیر صعودی خود را طی کرده و در پایه پنجم به بیشترین میزان خود می‌رسد. دلایل احتمالی میزان شیوع این مشکلات، در دانش‌آموزان دبستانی را می‌توان با عواملی که در درون خانواده، مدرسه، محیط اجتماعی، و فرهنگی اتفاق می‌افتد، تبیین کرد. این یافته‌ها توجه بیشتر به جوّ روانی مدارس و ایجاد محیطی سالم و ایمن را توسط اولیاء مدرسه می‌طلبد. همچنین هشداری برای مسولین و برنامه‌ریزان می‌باشد تا در تعیین اهداف کلان نظام آموزش و پرورش به رشد هیجانی کودکان نیز در کنار رشد شناختی آنها توجه نمایند و زمینه‌ی رشد همه جانبه‌ی آنها را که رسالت تعلیم و تربیت ایده‌آل است، فراهم نمایند.

فهرست مندرجات   نتيجه گيري   فهرست منابع و مآخذ   

پرسشنامه

هدف از پژوهش حاضر مقایسه­ی اضطراب امتحان، اضطراب اجتماعی و تفکر غیر منطقی در  اوایل و اواخر نوجوانی  در شهر اصفهان بوده است.

جامعه­ی آماری این پژوهش کلیه­ی دانش­آموزان اول راهنمایی و چهارم دبیرستان اصفهان در سال تحصیلی 91-90 می­باشد.  نمونه­ی پژوهش شامل 300 نفر از دانش­آموزان اول راهنمایی (150 نفر دختر و 150 نفر پسر) و 300 نفر از دانش­آموزان چهارم دبیرستان (150 دختر و 150 پسر) می­باشد که به روش نمونه­گیری خوشه­ای چند مرحله­ای به روش طبقه­ای غیر نسبتی انتخاب شدند. روش پژوهش توصیفی از نوع پیمایشی است.

نتایج پژوهش نشان دادند که بین سه متغیر (اضطراب امتحان، اضطراب اجتماعی و تفکر غیر منطقی رابطه­ی مثبت معناداری وجود دارد. نتایج همچنین نشان داد که  سن عامل تعدیل کننده بین اضطراب امتحان و اضطراب اجتماعی از یکسو و اضطراب امتحان و تفکر غیر منطقی از سوی دیگر نیست. در متغیر اضطراب امتحان، دو پایه تحصیلی با مهم تفاوت معناداری نداشتند ولی در متغیرهای اضطراب اجتماعی و تفکر غیر منطقی بین آن­ها تفاوت معناداری وجود داشت، به گونه­ای که اضطراب اجتماعی در بین دانش­آموزان چهارم دبیرستان نسبت به اول راهنمایی بیشتر و برعکس تفکر غیر منطقی در بین دانش­آموزان اول راهنمایی بیشتر از چهارم دبیرستان بود. از بین چهار متغیر (اضطراب اجتماعی، تفکر غیر منطقی، دوره رشدی و جنسیت)، اضطراب اجتماعی به عنوان بهترین پیش­بین برای اضطراب امتحان است. از بین یازده مقیاس تفکر غیر منطقی، چهار مقیاس (اجتناب، شخصی سازی، دگم و کمال گرایی)، اضطراب امتحان را پیش­بینی می­کنند و دو جنس در سه متغیر اضطراب امتحان، اضطراب اجتماعی و تفکر غیر منطقی با هم تفاوت معناداری نداشتند. تجزیه و تحلیل داده­ها نشان داد که با توجه به تغییر شرایط آزمون­ها، نگرش دانش­آموزان به امتحان تغییر کرده و همین امر سبب دیده نشدن تفاوت در دو مقطع در زمینه اضطراب امتحان شده است. با توجه به عامل رشد شناختی، تفکر غیر منطقی در اوایل نوجوانی بیشتر و با توجه به انتظارات اطرافیان، اضطراب اجتماعی در اواخر نوجوانی بیشتر بوده است

فهرست مندرجات   نتیجه گیری  فهرست منابع و مآخذ  پرسشنامه 

كودكي به عنوان دوراني كه سنگ بناي شخصيت فرد درآن بنا نهاده ميشود، تحت تاثير عوامل متعددي است كه رابطه‌ي مادر-كودك جزء مهم ترينِ اين عوامل تلقي مي شود. رشد هيجانيِ كاركردي، به عنوان فرآيندي كه يكپارچگي سيستم حسي- حركتي، شناختي و هيجاني را در بردارد، و رشد كاربرديِ زبان كه معرفِ بعدِ ارتباطيِ زبان است جزء مقوله هاي برجسته‌ي رشد در دوران كودكي قلمداد مي شوند. پژوهش حاضر با هدف بررسي ارتباط بين رابطه‌ي مادر-كودك بر رشد هيجاني كاركردي و رشد كاربرديِ زبان، انجام شد. در اين پژوهش تعداد 140 كودك پيش دبستاني (4-6 ساله) به همراه مادرانشان شركت كردند. دوتست رابطه‌ي مادر-كودك و رشد هيجاني كاركردي كودك توسط مادر تكميل شد. براي ارزيابي رشد كاربرديِ زبان كودكان نيز از آزمون درك خطاي گفتگو استفاده شد. اين ابزار بوسيله‌ي نمايش فيلمي كه توسط محقق ضبط گشته و درك كودك را در تخطي از اصول مكالمه مي سنجد اجرا شد. براي تحليل داده ها از الگوي تحليل مسير (معادلات ساختاري)، ضريب همبستگي رگرسيون ساده و چندگانه  استفاده شد . نتايج بيانگر آن بود كه  رابطه‌ مادر-كودك بوسيله‌ي متغير ميانجي  رشد هيجانيِ كاركردي قادر به پيش بيني رشد كاربرديِ زبان در كودكان پيش دبستاني است، اما بين رابطه مادر-كودك و رشدكاربرديِ زبان ارتباط مستقيم معناداري بدست نيامد. علاوه براين رابطه مادر-كودك قادر به پيش بيني رشد هيجاني كاركردي كودك است، و رشدهيجاني(وضعيت كنوني)،‌قادر به پيش‌بيني رشدكاربرديِ زبان در كودكان است. بين رشد هيجاني(وضعيت قبلي) و رشد كاربردي زبان ارتباط معناداري مشاهده نشد.

رشد هيجاني كودكان  متاثر از روابط مادروكودك، رشد كاربرديِ زبان آن‌ها را تحت تاثير قرار مي‌دهد. درتبيين عدم رابطه مستقيم معنادار بين رابطه‌ مادروكودك و رشد كاربردي زبان بايد گفت در سن 4-6 سالگي و با ورود كودكان به محيط‌هاي آموزشي، رشد كاربردي زبان در آن‌ها از متغيرهاي ديگري چون روابط باهمسالان، مربيان و ... تاثير مي پذيرد. تفاوت عمده بین موقعیت های آزمایشگاهی و طبیعی‌روزمره نيز عملكردكودكان را در آزمون تحت تاثير قرار مي‌دهد.عدم ارتباط بين رشد هيجاني كاركردي( وضعيت قبلي) و رشد كاربرديِ زبان را مي‌توان به فاصله‌ي زماني اين دو متغير و وجود رابطه‌ي معنادار بين رشد هيجاني كنوني و رشد كاربردي زبان، به عدم تاخر و تقدم زماني نسبت داد كه تاثير متغيرهاي ديگر را به حداقل رسانده، ارتباط معني داري را به دست مي دهند.

فهرست مندرجات  نتیجه گیری  فهرست منابع و ماخذ  پرسشنامه

هدف از اين پ‍‍‍ژوهش بررسي رابطه تئوري ذهن و رشد هيجاني كاركردي با پرخاشگري كودكان پيش دبستاني بر اساس مدل تحولی- تفاوت های فردی مبتنی بر ارتباط (DIR) است. روش در اين پژوهش به این صورت بود که 146 كودك پيش دبستاني در رده سني 4 تا 6 سال( شامل 64 دختر و 82 پسر) در سال تحصيلي 91-90 به روش خوشه ای چند مرحله ای از مهدكودك هاي منطقه 9 شهر مشهد انتخاب شدند. ابزارهاي مورد استفاده در اين پژوهش پرسشنامه پرخاشگري واحدي و همكاران، پرسشنامه رشد هيجاني كاركردي گرينسپن و دو آزمون تكليف باور كاذب براي سنجش تئوري ذهن كودك بود. تجزيه و تحليل داده ها با استفاده از ضريب همبستگي پيرسون، آزمون t براي گروههاي مستقل و تحليل رگرسيون انجام شد. تحلیل داده ها نشان داد بین تئوري ذهن و پرخاشگري رابطه ای وجود ندارد. رشد هيجاني كاركردي گذشته مدار با پرخاشگري رابطه منفي دارد ( سطح 05/0). تئوري ذهن با رشد هيجاني كاركردي رابطه مثبت و معنادار دارد (سطح 01/0 و 05/0). از ميان اين متغيرها رشد هيجاني كاركردي گذشته مدار پيش بيني كننده بهتري براي پرخاشگري بود. نتایج این پژوهش نشان داد که ضعف تئوری ذهن لزوماً منجر به پرخاشگری نمی شود، ولی کودکان پرخاشگر در مراحل رشد هیجانی کارکردی دارای تأخیر می باشند.     

فهرست مندرجات  نتیجه گیری  فهرست منابع و مآخذ  پرسشنامه