دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه فردوسی مشهد :: Ferdowsi University of Mashhad

مثال

پایان نامه های رشته روان شناسی

<   1234567891011121314151617181920212232425262   >


تعداد نتایج به دست آمده: 626 مورد

>> روان شناسی
شماره بازیابی: 587
نام نویسنده: خوریانیان، مهدی
مقطع تحصیلی:  کارشناسی ارشد
سال انتشار: 1392
تعداد صفحات: 75
چکیده: 

پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی روان‌­درماني پويشي كوتاه­‌مدتِ فشرده بر سبك‌­هاي دفاعي و ابرازگري هيجاني در مبتلایان به افسردگی انجام شد. پژوهش حاضر، کاربردی و از نوع شبه آزمایشی می­‌باشد که در آن از پیشآزمون و پسآزمون با گروه کنترل استفاده شده است. جامعه­‌ی آماری این پژوهش کلیه دانشجویانِ سال90-91 مبتلا به افسردگی، در دانشگاه فردوسی مشهد بودند که 16 نفر از آنها به شیوه نمونه­‌گیری داوطلبانه مبتنی بر هدف انتخاب شدند و بر مبنای گمارش تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. داده‌­ها به کمک پرسشنامه­‌های جمعیت­‌شناختی، افسردگی بک، سبک‌­های دفاعی و ابرازگری هیجانی از هر دو گروهِ آزمایش و کنترل جمع آوری شد. گروه آزمایش بنا به هدف طرح، بسته­‌ی روان­‌درمانی ­پویشی کوتاه‌­مدتِ فشرده را 20 جلسه دریافت کردند، در حالیکه برای گروه کنترل مداخله‌­ای صورت نگرفت. بعد از پایان دوره‌­ی روان­‌درمانی، مجدداً پرسشنامه­‌های مذکور در مرحله‌­ی پس‌­آزمون اجرا شدند. داده­ها با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون ANCOVA مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته­‌های پژوهش نشان داد که روان‌­درمانی پویشی کوتاه‌­مدتِ فشرده باعث کاهش نشانه­‌های افسردگی (001/0p<)، سبک­های دفاعی رشدنایافته (017/0p<) و روان­رنجور (001/0p<) و همین­طور منجر به افزایش سبک‌­دفاعی رشدیافته (001/0p<) و ابرازگری هیجانی (001/0p<) در گروه آزمایش شده است. تأیید فرضیه­‌های تحقیق مبین این است که روان­‌درمانی پویشی کوتاه‌­مدتِ فشرده منجر به بهبود خلق و افزایش افشای هیجانی و بکارگیری سبک دفاعی کارآمدِ رشدیافته و نیز کاهش استفاده از سبک­‌های دفاعی غیر انطباقیِ رشدنایافته و روان­رنجور گردیده است.

فهرست مندرجات

منابع و مآخذ

نتیجه گیری

پرسشنامه

 


استاد راهنمای اول: آقا محمديان شعر باف، حميد رضا
استاد مشاور اول: حیدری‌نسب، لیلا
استاد مشاور دوم: طبيبي، زهرا
کلید واژه ها:  روان‌درمانی پویشی کوتاه‌مدت فشرده ، سبک‌های دفاعی ، نشانه‌های افسردگی ، ابرازگری هیجانی


>> روان شناسی
شماره بازیابی: 586
نام نویسنده: پرهیزکار، نرگس
مقطع تحصیلی:  کارشناسی ارشد
سال انتشار: 1392
تعداد صفحات: 124
چکیده: 

هدف: پژوهش حاضر با هدف اثر بخشی درمان شناختی – رفتاری مبتنی بر کنش­‌های اجرایی به شیوه­‌ی گروهی بر کاهش نشانه‌­ها و بهبود کنش­‌وری اجرایی دانشجویان مبتلا به ADHD صورت گرفت. روش: بدین منظور از طریق فراخوان از دانشجویان دانشگاه فردوسی مشهد که قبلا تشخیص ADHD گرفته بودند یا از نشانه­‌های این اختلال رنج می­‌بردند و در سال 91-92 مشغول به تحصیل بودند، دعوت به همکاری شد، 32 نفر از دانشجویان مبتلا به ADHD انتخاب شدند، تشخیص اولیه از طریق پرسشنامه­‌ی BAARS و تشخیص قطعی با مصاحبه‌­ی روانپزشکی صورت گرفت، سپس شرکت کنندگان به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند و درمان شناختی - رفتاری برای گروه آزمایش ارائه شد، و گروه کنترل در حالت انتظار قرار گرفتند. هر دو گروه قبل و بعد از اجرای گروه درمانی پرسشنامه‌­های BAARS و BDEFS را تکمیل کردند. یافته­ها: نتایج حاصل از تحلیل واریانس چند متغیری (MANCOVA) و تحلیل کوواریانس (ANCOVA) نشان داد که گروه آزمایش، پس از درمان، کاهش معناداری را در نشانه­‌های ADHD نشان دادند (1p < 0/00)، همچنین گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل، در متغیر کندی زمان شناختی کاهش معناداری را نشان دادند (p < 0/001)، و گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل بهبود معناداری را در مولفه‌­های کنش‌­های اجرایی نشان دادند p <0/001)) به عنوان مثال تفاوت دو گروه در  متغیر مدیریت زمان ، متغیر سازمان­دهی و حل مساله،  بازداری، خودانگیزشی و متغیر خود نظم‌جویی هیجانی (همه موارد:p <0/001 ) به نفع گروه آزمایش معنادار بود. نتیجه گیری: نتایج پژوهش نشان می­‌دهد که درمان شناختی - رفتاری مبتنی بر کنش­های اجرایی بر کاهش نشانه­‌های اختلال ADHD و بهبود کنش‌­وری اجرایی در این دانشجویان موثر بوده و می­تواند به عنوان یک روش درمانی در کنار سایر درمان­ها مورد استفاده قرار گیرد.

فهرست مندرجات

منابع و مآخذ

نتیجه گیری

پرسشنامه


استاد راهنمای اول: مشهدي، علي
استاد راهنمای دوم: صالحي فدردي، جواد
استاد مشاور اول: فیاضی‌بردبار، محمدرضا
کلید واژه ها:  اختلال نارسایی توجه – فزون‌کنشی در دانشجویان ، درمان شناختی - رفتاری ، کنش‌های اجرایی


>> روان شناسی
شماره بازیابی: 585
نام نویسنده: محمدی، هادی
مقطع تحصیلی:  کارشناسی ارشد
سال انتشار: 1392
تعداد صفحات: 137
چکیده: 

هدف از این پژوهش پیش بینی رضایت زناشویی ازروی متغیرهای سبک های دلبستگی و باورهای ارتباطی با کنترل متغیرهای سن، جنس، مدت زمان ازدواج، تعداد فرزندان و سلامت روان می باشد. برای دست یافتن به این منظور در میان کارمندان متأهل شاغل در دانشگاه فردوسی مشهد تعداد140 پرسشنامه توزیع گردید که در نهایت 81 پرسشنامه  قابل تحلیل به دست آمد. ابزار گردآور ی داده­ها در این تحقیق عبارتند از،  پرسشنامه رضایت زناشویی انریچ فرم 47 سوالی، پرسشنامه سبک­های دلبستگی بزرگسالان بشارت (بشارت منتشر نشده)، پرسشنامه باورهای ارتباطی (RBI) و مقیاس سلامت روانی (DASS21) می­باشد. اطلاعات به دست آمده از پرسشنامه ها توسط نرم افزار آماری SPSS16  و با استفاده از رگرسیون چند­گانه، ضریب همبستگی پیرسون و آزمون t برای گروه های مستقل، مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها نشان داد که  63 درصد از تغییرات در واریانس رضایت زناشویی از روی متغیرهای دموگرافیک، مقیاس سلامت روان، سبک­های دلبستگی و باورهای ارتباطی قابل تبیین بود. بعد از کنترل متغیرهای سن، جنس، مدت زمان ازدواج، تعداد فرزندان و سلامت روان، متغیرهای سبک دلبستگی دوسوگرا و باورهای ارتباطی بطور مستقلانه قادر به پیش­بینی رضایت زناشوئی بودند. نتایج همچنین نشان داد در ارتباط با رضایت زناشویی، سبک های دلبستگی ایمن، اجتنابی و  باورهای ارتباطی تفاوت معناداری در بین کارمندان مرد وزن وجود نداشتد. ولی در ارتباط با سبک دلبستگی دوسو گرا بین دوگروه کارمندان مرد وزن تفاوت معنادار مشاهده گردید.

فهرست مندرجات

منابع و مآخذ

نتیجه گیری

پرسشنامه


استاد راهنمای اول: طبيبي، زهرا
استاد مشاور اول: سپهري شاملو، زهره
کلید واژه ها:  رضایت زناشویی ، سبک‌های دلبستگی ، باورهای ارتباطی


>> روان شناسی
شماره بازیابی: 584
نام نویسنده: احمدی، نسیم
مقطع تحصیلی:  کارشناسی ارشد
سال انتشار: 1392
تعداد صفحات: 128
چکیده: 

این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی زوج درمانی شناختی- رفتاری بر بهبود نظم جویی شناختی هیجان، بازسازی طرحواره های شناختی ناسازگار و کاهش تعارضات زوجین ، انجام شد. روش پژوهش حاضر از نوع شبه آزمایشی بوده است. نمونه اماری این پژوهش شامل 20 زوج که با استفاده از روش نمونه گیری دردسترس انتخاب و به طور تصادفی به دوگروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. گروه آزمایش، هشت جلسه زوج درمانی شناختی- رفتاری دریافت کرده، اما گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکردند. ابزار گردآوری اطلاعات، پرسشنامه های تعارضات زوجین (MCQ ) ،پرسشنامه نظم جویی شناختی هیجان ( CERQ) و پرسشنامه فرم کوتاه طرحواره های یانگ (SQ-SF)  بوده است. نتایج نشان میدهد که پس از اجرای مداخله یاد شده ، میزان تعارضات زناشویی در گروه ازمایش در مقایسه با پیش آزمون و گروه کنترل به طور معناداری کاهش(05/0>P) داشته،همچنین، نظم جویی شناختی هیجان افزایش و طرحواره های ناسازگار کاهش یافته است.

فهرست مندرجات

منابع و مآخذ

نتیجه گیری

پرسشنامه


استاد راهنمای اول: مشهدي، علي
استاد مشاور اول: آقا محمديان شعر باف، حميد رضا
کلید واژه ها:  زوج درمانی شناختی- رفتاری ، نظم جویی شناختی هیجان ، طرحواره های ناسازگار ، تعارضات زناشویی


>> روان شناسی
شماره بازیابی: 583
نام نویسنده: منصوری، نسیبه
مقطع تحصیلی:  کارشناسی ارشد
سال انتشار: 1392
تعداد صفحات: 86
چکیده: 

هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی زوج­درمانی خودتنظیمی بر رضایت زناشویی، سبک­ های هویتی و حل مسئله خانواده بود.

روش: بدین منظور، در یک پژوهش نیمه آزمایشی با پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل تعداد 10 زوج مراجعه کننده به روانپزشکان و متخصصان مغز و اعصاب و مراکز مشاوره شهر کاشمر به روش نمونه ­گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. زوج ­های گروه آزمایش در معرض مداخله 8 جلسه­ای زوج درمانی خودتنظیمی قرار گرفتند، در حالیکه گروه کنترل در معرض چنین مداخله­ای قرار نگرفتند. مقیاس زوجی اینریچ (ECS)، پرسشنامه هویت بنیون و آدامز (OMEIS-2) و حل مسئله خانواده (FPS) در مورد افراد شرکت­ کننده اجرا گردید. داده­های پژوهش به کمک نرم افزار آماری SPSS-20 و با استفاده از شاخص­های آمار توصیفی، آزمون t مستقل، خی دو و تحلیل کوواریانس (ANCOVA) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

یافته­ها: یافته­ های پژوهش حاضر نشان داد که زوج درمانی خودتنظیمی باعث افزایش میزان رضایت زناشویی و مهارت­های حل مسئله زوج ­های گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل می­ شود. همچنین، زوج‌­درمانی خودتنظیمی باعث افزایش چهار بعد رضایت‌­زناشویی؛ یعنی رضایت­ زناشویی، ارتباطات، حل­ت عارض و تحریف ­آرمانی زوج­ها می­ شود. بعلاوه، زوج ­درمانی خودتنظیمی باعث کاهش میانگین نمره زوج­ها در سبک­ های هویت سردرگم، پیش­رس و دیررس و در مقابل افزایش میانگین نمره هویت موفق زوج­ها می­شود.

نتیجه گیری: در مجموع، نتایج پژوهش حاضر نشان داد که زوج ­درمانی خودتنظیمی تأثیر بسزایی در افزایش میزان رضایت زناشویی، تعدیل سبک­های هویت و افزایش مهارت حل مسئله زوج­ها دارد و زوج درمانگران می­توانند نقش خودتنظیمی را در رضایت زناشویی، سبک هویت و حل مسئله در نظر بگیرند.

فهرست مندرجات

منابع و مآخذ

نتیجه گیری

پرسشنامه

 


استاد راهنمای اول: کیمیایی، سید علی
استاد مشاور اول: مشهدي، علي
کلید واژه ها:  زوج‌درمانی خودتنظیمی ، رضایت زناشویی ، سبک‌های هویتی ، حل مسئله خانواده


>> روان شناسی
شماره بازیابی: 581
نام نویسنده: قندهاری، لیلا
مقطع تحصیلی:  کارشناسی ارشد
سال انتشار: 1392
تعداد صفحات: 108
چکیده: 

هدف پژوهش حاضر بررسی اثر بخشی گروه‌درمانی با رویکرد معنوی- مذهبی بر افزایش عزت نفس و معنویت دانشجویان مهاجر و همچنین تعیین سهم افزایش معنویت در افزایش عزت نفس بود. از میان دانشجویان مهاجر دانشگاه فردوسی مشهد 20 نفر برای بررسی هدف پژوهش به شيوه تصادفي در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. اعضای گروه آزمايش، در هشت جلسه گروه‌درمانی معنوی- مذهبی شرکت کردند. نتايج بررسی داده‌ها حاكي از اين بود كه شركت در جلسات گروه‌درمانی با رویکرد معنوی- مذهبی باعث افزایش عزت نفس و معنویت دانشجویان مهاجر مي‌گردد. همچنین نتایج نشان داد که افزایش عزت نفس با افزایش معنویت رابطه معناداری دارد و از طریق افزایش معنویت مي‌توان افزایش عزت نفس را پیش‌بینی کرد. تلويحات يافته‌هاي پژوهش از لحاظ نظري و عملي بحث شد.

فهرست مندرجات

منابع و مآخذ

نتیجه گیری

فاقد پرسشنامه

 


استاد راهنمای اول: قنبري هاشم آبادي، بهرامعلي
استاد مشاور اول: عبد خدایی، محمد سعید
کلید واژه ها:  عزت نفس ، معنویت ، گروه‌درمانی معنوی- مذهبی ، دانشجویان مهاجر


>> روان شناسی
شماره بازیابی: 580
نام نویسنده: شیردل، زهرا
مقطع تحصیلی:  کارشناسی ارشد
سال انتشار: 1392
تعداد صفحات: 91
چکیده: 

حوادث و اتفاقات از مهم ترين عوامل تهديدكننده سلامت بشراست. آسيب پذيرترين گروه سني در برابر حوادث نيز كودكان هستند. نقش والدين در مراقبت از كودك و نگرش هاي آنها نسبت به ايمني كودكشان اهميت دارد. همچنين توانايي هاي شناختي و رشدي كودك در درك خطرات محيط اطراف نيز نقش بسزايي در بروز حوادث دارد. پژوهش حاضر، دو هدف دارد: الف- مقايسه ادراک والدين نسبت به ايمني كودك در بین كودكان حادثه ديده و حادثه نديده، ب- مقايسه سطح توانايي كودكان حادثه دیده و كودكان حادثه ­ندیده در درك خطرات. نمونه مورد مطالعه شامل دو گروه حادثه ديده و حادثه نديده است: گروه اول 60 كودك حادثه ديده (7 تا 12 ساله) و والدين آنها كه بدليل حوادث غيرعمدي در بيمارستان شهيد هاشمي نژاد مشهد بستري شده بودند و به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب گرديدند. گروه دوم 60 كودك حادثه نديده  و والدين آنها كه به روش نمونه گيري در دسترس از سطح شهر مشهد انتخاب شدند. والدين به پرسشنامه SARTQ پاسخ دادند و درك خطر كودكان با يك سري تصاوير اندازه‌گيري و نمره گذاري شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون آماری رگرسیون لوجستیک استفاده شد. نتايج نشان داد ادراکات والدین نسبت به مراقبت از کودک نمی تواند آسیب دیدن وی را پیش بینی کند و فقط ریسک پذیری کودک از نظر والدین به طور پایایی آسیب دیدگی کودک را پیش بینی می کند. به این صورت که هر چه قدر کودکی از نظر والدینش ریسک پذیرتر باشد، شانس آسیب دیدگی وی بیشتر است. همچنين نمره کودک در درک خطر به طور پایایی آسیب دیدگی وی را پیش بینی می کند. به این معنا که هر چه قدر کودکی توانایی درک خطر بیش تری داشته باشد، شانس آسیب دیدگی وی کمتر است. و توانايي درک خطر كودكان حادثه ديده كمتر از حادثه نديده است. در نتیجه كودكاني كه تخمين پاييني از خطرهاي محيطي دارند و يا تخمين بالا از توانايي خود دارند، از شانس بيشتري براي آسيب هاي غيرعمدي برخوردارند. بالا بردن توانايي كودكان در اين زمينه، آنها را قادر مي سازد تا بتوانند از حوادث و خطرات دوري كرده و در نتيجه كمتر دچار انواع جراحت ها و آسيب هاي احتمالي گردند.

فهرست مندرجات

منابع و مآخد

نتیجه گیری

پرسشنامه


استاد راهنمای اول: طبيبي، زهرا
استاد مشاور اول: سپهري شاملو، زهره
کلید واژه ها:  حادثه ، درك خطر ، ادراك والدين ، ايمني كودك


>> روان شناسی
شماره بازیابی: 579
نام نویسنده: نیکخواه، حسین
مقطع تحصیلی:  کارشناسی ارشد
سال انتشار: 1392
تعداد صفحات: 87
چکیده: 

این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی گروه درمانی فرانظری بر افزایش عزت نفس و بهبود راهبردهای پیشگیری از عود در بیماران معتاد انجام شده است. جامعه ی آماری مورد نظر، معتادین مراجعه کننده به کلینیک ترک اعتیاد دکتر آذرین فر در شهر مشهد بودند که از این بین 30 نفر به عنوان نمونه انتخاب و در دو گروه 15 نفره ی کنترل و آزمایش جایگزین شدند و مورد بررسی قرار گرفتند.

ابزارهای مورد استفاده در این پژوهش پرسشنامه ی عزت نفس کوپراسمیت (1967)، پرسشنامه ی پیش بینی عود یا بازگشت (RPS) (بک و رایت، 1380) و مقیاس سنجش تغییر دیکلمنته و همکاران (1989) بودند.

در ابتدای پژوهش، پرسشنامه های فوق به نمونه ی آماری ارائه گردید و اطلاعات حاصل جمع بندی شد. در ادامه برای گروه آزمایش 10 جلسه ی گروه درمانی 2 ساعته (هرهفته 2جلسه) براساس الگوی فرانظری برگزارشد و در پایان پرسشنامه های مذکور مجدداً به تمام اعضای نمونه ارائه و داده های حاصل بررسی شد.

در اين تحقيق از تجزيه و تحليل توصيفي داده‌ها، به منظور توصيف داده‌هاي جمع‌آوري شده، استفاده شد و با استفاده از نرم افزار آماري SPSS اطلاعات تجزيه و تحليل گردید. جهت بررسی اثربخشی گروه درمانی فرانظری بر افزایش عزت نفس و بهبود راهبردهای پیشگیری از عود، از مانکوا استفاده گردید.

نتایج تجزیه و تحلیل داده ها نشان دادند که نمرات عزت نفس گروه آزمایش و کنترل بعد از اجرای متغیر مستقل یعنی گروه درمانی فرانظری دارای تفاوت معنادار می باشد، به عبارتی فرضیه ی اول تحقیق مبنی بر اثربخشی گروه درمانی فرانظری بر افزایش عزت نفس بیماران معتاد تایید می شود.

 در مورد فرضیه ی دوم تحقیق مبنی بر اثربخشی گروه درمانی فرانظری بر بهبود راهبردهای پیشگیری از عود (که متغیر پیشگیری از عود به دو بخش وسوسه و میل تقسیم می شود) نمرات وسوسه و میل گروه آزمایش و کنترل بعد از اجرای متغیر مستقل یعنی گروه درمانی فرانظری دارای تفاوت معنادار می باشد، به عبارتی فرضیه ی دوم تحقیق تایید می شود  .براین اساس نتیجه گرفته می شود که گروه درمانی فرانظری تأثیر مثبتی بر افزایش عزت نفس و بهبود راهبردهای پیشگیری از عود معتادان دارد.

فهرست مندرجات

منابع و مآخذ

نتیجه گیری

پرسشنامه


استاد راهنمای اول: آقا محمديان شعر باف، حميد رضا
استاد مشاور اول: حسن آبادي، حسين
کلید واژه ها:  گروه درمانی ، الگوی فرانظری ، عزت‌نفس ، راهبردهای پیشگیری ازعود ، معتاد


>> روان شناسی
شماره بازیابی: 578
نام نویسنده: مظفری، محمد
مقطع تحصیلی:  کارشناسی ارشد
سال انتشار: 1392
تعداد صفحات: 126
چکیده: 

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی گروه درمانی وجودی (از طریق تاکید بر احساس تنهایی و اضطراب وجودی ناشی از آن)، بر بهبود نشانگان ضربه ی عشق و سایر مشکلات همراه ( استرس، اضطراب، افسردگی، نشخوار ذهنی و ناامیدی) انجام شده است. در اين پژوهش از روش نیمه آزمایشی پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل استفاده شده است. جامعه ي آماري اين پژوهش شامل دانشجویان مذکر و مجرد دانشگاه فردوسی مشهد بوده اند، که از میان آنان به شيوه ي نمونه گيري هدفمند 24 آزمودني انتخاب و سپس به شیوه ی تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. براي جمع آوري داده ها از شش پرسشنامه ي که عبارتند از پرسشنامه ی ضربه ی عشق ، مقیاس احساس تنهایی UCAL، پرسشنامه ی داس 21، آزمون اضطراب وجودی لارنس گود، مقیاس پاسخ های نشخواری، مقیاس امید اشنایدر استفاده شده است. نتایج نشان داد که ميزان نشانگان ضربه ی عشق و سایر مشکلات همراه، همچون استرس، اضطراب، افسردگی، نشخوار ذهنی به صورت معناداری در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل کاهش یافته و میزان امید  به صورت معناداري در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل افزایش یافته است. با توجه به این یافته ها مي توان گفت گروه درمانی وجودی مي تواند باعث کاهش معنادار نشانگان ضربه ی عشق و سایر مشکلات همراه، همچون استرس، اضطراب، افسردگی، نشخوار ذهنی و افزایش معنادار میزان امید در دانشجویان گردد.

فهرست مندرجات

منابع و مآخذ

نتیجه گیری

پرسشنامه




 


استاد راهنمای اول: قنبري هاشم آبادي، بهرامعلي
استاد مشاور اول: حسن آبادي، حسين
کلید واژه ها:  اثر بخشي ، گروه درمانی وجودی ، نشانگان ضربه ی عشق ، احساس تنهایی ، استرس ، اضطراب ، افسردگی ، اضطراب وجودی ، نشخوار ذهنی ، امید


>> روان شناسی
شماره بازیابی: 577
نام نویسنده: حسینی، سیدحسین
مقطع تحصیلی:  کارشناسی ارشد
سال انتشار: 1391
تعداد صفحات: 122
چکیده: 

سوء مصرف مواد به عنوان يكي از هزينه‌برترين اختلالات و انحرافات اجتماعي شناخته شده است. طبق گزارش (دفتر پیشگیری از جرم و کنترل مواد سازمان ملل ، 2011) افغانستان یکی از بالاترین نرخ­‌های سوء مصرف مواد را در جهان دارد. هدف از انجام این تحقیق، بررسی اثربخشی گروه درمانی به شیوه برنامه غنی­سازی و ارتقاء زندگی (LEAP) و گروه درمانی شناختی رفتاری (CBT) بر کاهش وسوسه به مصرف مواد، و مقایسه میزان اثربخشی این دو روش بر کاهش وسوسه سوء مصرف مواد در معتادین شهر کابل بود. این تحقيق بنیادی-کاربردی از نوع شبه آزمایشی در شهر کابل و بر روي 36 مرد سوء مصرف كننده‌­ی مواد در تابستان سال 1390 انجام شد. افراد در دو گروه آزمايشي، شناختي رفتاري (12 نفر) و برنامه غنی­‌سازی و ارتقاء زندگی (12 نفر) و يك گروه كنترل (12 نفر) قرار گرفتند. جلسات گروهی برای گروه­‌های مداخله، شش جلسه­‌ی یک و نیم ساعته بود. بر روی گروه کنترل، درمانی صورت نگرفت. ابزار سنجش در اين تحقيق پرسشنامه سنجش وسوسه­‌ي مصرف مواد بود. هر سه گروه مورد پيش آزمون و پس آزمون قرار گرفتند. نتايج بدين قرار بود: گروه‌­هاي آزمايشي شناختي رفتاري و برنامه غنی­‌سازی و ارتقاء زندگی نسبت به گروه كنترل تفاوت معنا داري در كاهش وسوسه‌­ي مصرف مواد داشتند. اما تفاوتي در ميزان اثربخشي ميان گروه‌­هاي آزمايشي با يكديگر نبود. اين تحقيق در نوع خود، در كشور افغانستان براي اولين بار انجام شده است.

فهرست مندرجات

منابع ومآخذ

نتیجه‌گیری

پرسشنامه

 


استاد راهنمای اول: طبيبي، زهرا
استاد مشاور اول: صالحي فدردي، جواد
استاد مشاور دوم: فضل احمد غروب، پوهاند
کلید واژه ها:  برنامه غنی‌سازی و ارتقاء زندگی (LEAP) ، درمان شناختي رفتاري (CBT) ، گروه درمانی ، وابستگی به مواد ، وسوسه

<   1234567891011121314151617181920212232425262   >


منوي كاربر


پيوند هاي مفيد


لينك هاي مفيد


صفحه اصلی | تماس با ما | نقشه سایت 
©2008 Ferdowsi University Of Mashhad.